03-12-14

Een ouwe vos

 

Gisterenavond tekenden
enkele vlokken
een premature winter op mijn venster.

Hoe de poëzie
kilte schreef over
mijn gekrompen jaren.

Hoeveel sneeuw
zal ik nog lezen
op een witte ochtend.

En hoevele avonden nog zullen met mij gaan slapen.

 

 

 


PS.
Thuis duren de seizoenen langer.
Dan vroeger op het werk.
Waar ik ze slechts onderweg tegenkwam.
Voor en na.

Hier achter dit raam
blinken herinneringen tussen opstaan en slapen gaan.
En bij de minste pijn in de borst
word ik een hypochonder.

En denk aan een vos die stierf op 52. Zomaar.

 

10:35 | Commentaren (0) | Tags: luc de vos

De commentaren zijn gesloten.