05-12-13

Achteraf

 

 

De dichter staat poëtisch op het podium.
Zoals zijn gedicht dient te zijn.
Losjes uit de pols.

En één hand in de broekszak.
Alsof het geen belang heeft.
Of zomaar bij hem opkwam.

Als een donderslag.
Van de goden.
Alleen voor hem geschreven.

En hier en daar een lezer.

 

 


PS.
De moderne dichter is wars van alle sérieux.
Waarmee de oude goden behangen waren.
Hun optreden oogt minder ernstig.

Dan zij menen te zijn. -Behalve Delphine L., natuurlijk.-

http://www.cobra.be/cm/cobra/boek/131204-sa-achterom

 

 

15:39 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.