13-07-12

Vernissage

 

Het is een duur woord. Geen geur
van vernis meer.
Maar bubbels die koud
op springen stonden.

Doch Niemand was komen opdagen.
En nochtans de schilderijen
hingen geduldig tegen de witte muren
Kunst te wezen.

Wezen.
Zonder bewonderaars.

En de dichter van Klara
debiteerde dan maar zijn tekst
voor hen beiden.
De beelden en de Muze.

Hij was er tenslotte voor betaald.

De galerijhouder had het moeilijk.
Ook in de tegenwoordige tijd.
En ik stoorde hem niet. Integendeel.

De uren duurden minder lang.
En de tijd werd korter.
Hij had gebrek aan netwerken.
En kijkers die solvabel waren en kooplustig.

Maar buiten mij overschreed
geen hond de drempel.
Het leek wel een lege tempel.

En schoonheid bestaat slechts
bij de gratie van haar gelovigen.

 

 

 

38.025

20:35 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.