28-06-11

Alsof het nog gisteren was

 

 


Laat mij schrijven over de liefde
die niet bestaat
tenzij in het verlangen
dat als een maretak groeit op ons gemis.

Die parasiet van de poëzie
die zich te dromen legt
in onbeslapen wit verdriet
en lakens van vergetelheid.

Ginder ver weg, ben jij mijn liefste.

In dat vreemde land
van sjofele herinneringen
waar het tocht van eenzaamheid
en de werkelijkheid verdwijnt

nog voor ze neergeschreven is.

Daar in dat onherbergzaam gebied
van wachten op Godot
vlucht ik naar Ispahaan

een beduimelde druïde op zijn solitair retour.

 

 

 

36.264

15:47 | Commentaren (4)

Commentaren

En
in wezen
zijn we allemaal alleen
gekomen
gaan weer alleen…

soms
zonder ooit liefde
gekend, bemind
gevoeld


in de tussentijd
schrijvende
emotie beleven

omdat je Mens bent

Gepost door: ank | 06-08-11

Reageren op dit commentaar

Dit gedicht heeft me aangesproken, zelfs geïnspireerd toen mijn zoon vroeg om een gedicht te schrijven "over liefde", natuurlijk heb ik het over een heel andere boeg moeten gooien omdat het was om voor te lezen tijdens hun huwelijk. Maar natuurlijk is dat van jou zoveel sterker, ik zal het nooit leren.

Gepost door: manu | 09-08-11

Reageren op dit commentaar

Manu,

ik blijf je tekst "'t is gek"
erg mooi vinden ...

je kan het, je moet het niet meer leren...

Gepost door: Uvi | 09-08-11

Reageren op dit commentaar

Jawel, Ank,

in het wezen van onze existentie
schuilt de eenzaamheid ...

Gepost door: Uvi | 09-08-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.