07-01-11

Aas

 

Hoe tijd afstand wordt
niet in dagen
maar in ongesproken woorden

hoe huid onbewoonbaar wordt
voor vingers die zich verschuilen
in verdwijnen

omdat ze anders huilen
als hyena's
voor kadavers

roofdieren van sleur
lust tot op het bot afgekloven
lasten van plezier.

 

 ...

 

 


Afstand, afstand, altijd worden wij gekwetst door de afstand die ons scheidt van... ja, waarvan? Van de onmiddellijkheid die blijkbaar als een droom ons leven achtervolgt. Wij willen die onmiddellijkheid; wij willen samenvallen met onze woorden en onze handelingen, met de dingen en mensen die ons omringen, en beseffen dagelijks het onvermogen van teksten en relaties en daden om onze afzonderlijkheid op te kunnen heffen.

Uit   "Dagboek van een dichter - Pag. 474   -         Leonard Nolens"

 

22:23 | Commentaren (1)

Commentaren

hoe lust tot last verwordt
door onbereikbaarheid
tussen verleden en heden

Gepost door: ank | 11-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.