08-10-10

Tot rozen ons zullen toedekken




Mijn metgezel,

kom, leg je weemoed
in mijn schoot
hoe wij daar ooit samensmolten
onscheidbaar tot de dood

en kinderen als herinneringen
doopten in het trage water
van later en als en ooit
tot aan de open tombe

wanneer rozen ons bedekken.

 




34.514

10:50 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.