07-10-10

Verder dan de jaren

 


Hoe zou ik de liefde durven aanraken
met eelt op mijn gehavende vingers,
het verlangen verstikt

in de klauwen van het roofdier:
de meedogenloze sleur
tussen tafel en bed, 

tranen en ingeslikte woorden,
de woede van de gewenning,
alleen het gemis intact

zo wikkelt een man de liefde
in een lijkwade
en de vrouw haar verdriet
in een bruidssluier

zonder dat iemand het ziet.

 

34.494

20:34 | Commentaren (2)

Commentaren

Ja, triest, maar helaas vaak waar. Vreemd dat zoiets triest door jou geschreven, zo mooi is om te lezen.

Maar er zijn gelukkig ook andere verhalen

Gepost door: elly | 20-10-10

Reageren op dit commentaar

Liefde die slijt
door de tijd

Gepost door: ank | 06-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.