10-09-10

Zoveel woorden heb ik gesproken

en verloren
laat ons leren spreken
door te zwijgen

om niet te verliezen
wat we willen zeggen
of toedekken

zoiets als treurnis
waarvan de taal
tranen zijn

die je niet ziet
het wit van handen
en gesloten lippen

rond de klippen van verdriet.

 

 

33.909

11:04 | Commentaren (5)

Commentaren

Beste Petit Prince,

Dit zwijgen dat in uw gedichten woorden krijgt, blijft me intrigeren. Naast deze staat 'Dichters sterven zonder woorden', waar wel bijna troost en rust vanuit gaat. Ik zwijg niet in mijn eentje, ook zwijg ik niet alleen, maar schrijf ik - en wij.

Deze echter loopt meer over, 'zoveel .. gesproken' 'rond de klippen van verdriet, 'om niet te verliezen'.
Veel ontzag en weinig woorden heb ik voor de eenvoud en schoonheid van strofe twee en drie, over de taal als tranen - warm, scherp en zacht. Maar dat weinig is hier toepasselijk.

hartelijke groet van oestha.

Gepost door: oestha | 20-09-10

Reageren op dit commentaar

En altijd lees ik meer zingeving
in uw woorden
dan in mijn luttele strofen ...

Gepost door: Dag oestha | 22-09-10

Reageren op dit commentaar

de tranen die je niet ziet
verliezen zich in het zwijgen
van je woorden
van verdriet

Gepost door: ank | 24-09-10

Reageren op dit commentaar

En woordenloos verdwaal ik.
In het wit.
Tussen de adem van jouw alphabet.

Gepost door: Nina | 22-12-13

Reageren op dit commentaar

woordeloos, tja, Nina,

een beetje zoals deze Blog dus ..

mvg

Gepost door: Uvi | 23-12-13

De commentaren zijn gesloten.