18-08-10

Van start tot aankomst


Het begint met een blik. Een ogenblik.
Je verdwaalt in haar blauw
en denkt de liefde te vinden.

Gevonden te hebben.

Overal merk je de sporen.
In je haperende handen,
de gejaagdheid van je gedachten.

En het is altijd wachten.

De tijd is veranderd in een wachtkamer.
Je slaat je dagblad dicht.
Politiek of sport. Ach, dagvulsel.

Je loopt verloren in jezelf.

En later, als het gesnuffel
en nog later, als ook het geknuffel
geschiedenis is geworden

dan sla je het dagblad open.
En je laat er de aardappelschillen op vallen.

 

 

Commentaren

Kan wel zo zijn
met die aardappelschillen,
maar de mooie herinneringen
die houd je voor altijd bij je
in dat grote hart
daar ergens binnenin je!!

Gepost door: ank | 18-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.