26-07-10

Advies voor treurende tuinmannen

 


En het gras daar
aan de overkant, dat geurt zo groen.
Terwijl je eigen tapijt ros kleurt
en gerimpeld is als een ouwe slons.

Ondertussen sloft 'le démon de midi'
door de living, ongeschoren,
zijn bierbuik zachtjes schommelend
als god in Frankrijk.

Maar die griet van de overbuur (of op het werk),
en haar welgevormde glooiingen, prikkelt zijn perceptie.
Terwijl ze niet meer is dan een fata morgana
van zijn ongedesemd verlangen.

De tristesse van de sleur,
het roofdier dat z'n gebit verliest
in het taaie bekende. Van elke dag.
De overvloed aan aanwezigheid.

Het te dichte, te gewillige voorradige
dat de verbeelding
verplettert
tussen gewenning en gebrek aan gemis.
De uitgeputte goesting. Als gezelschapsdame.

Beste tuinman, vooraleer je kiest
voor de scherpte van een jonge schaar,
bedenk dat ook zij zo bot wordt
als uw slecht onderhouden tuinschaar.

Het gerief is maar zo goed als z'n gebruiker.

 

16:55 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.