21-07-10

En vice versa


De avond valt
uit een krimpende dag.
Stilte hangt
over resten geluid.

Mist over loeiende weiden.

Nesten in de takken
van m'n gedachten.
Het leven
laat z'n dromen los.

Getijden van tijd.

In m'n slaap
overnachten herinneringen.
Ze spannen filters
tussen gisteren en morgen.

Zuiveren fictie tot feiten.

 

 

22:03 | Commentaren (2)

Commentaren

In de Joodse traditie is de avond de opmaat tot de volgende dag, bij het ondergaan van de zon neemt de nieuwe dag al zijn aanvang, maakt men zich klaar: om hem te wekken, of gewekt te laten worden door iets, iemand buiten zichzelf.

Vind het mooi hoe u de avond laat ‘vallen’ uit de dag, hoewel dat later ‘krimpen’ is geworden. De stilte laat hangen over resten geluid en hen met de losgelaten dromen samenvat tot getijden, prachtig.. Het overnachten, filteren en zuiveren is ook mooi overvloedig.
Heb ik me verbeeld dat u eerst ‘zuiveren feiten tot fictie’ schreef? Dat vond ik net zo intrigerend, het kan allebei wat mij betreft.
De titel is de aftiteling, de doorlopende ‘loop’ van het leven en het lezen – daar keer ik nog wel eens naar terug.

Met dank en hartelijke groet,

Gepost door: Oestha | 31-07-10

Reageren op dit commentaar

En weer krijg ik zomaar 'wat' cadeau.

En ja, eerst stond er 'zuiveren feiten tot fictie'.
Andersom ook, vandaar de titel.
Die eerst het sluitstuk was.

Maar waarom toch: "Zuiveren fictie tot feiten" ?
Omdat ik anders 'muteren' zou gebruiken als werkwoord.

"De nacht muteert fictie tot feiten."
Maar de nacht 'filtert' ook ...

mvg

Gepost door: DkA | 31-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.