16-07-10

Gestrande tijd

  

Straten zwijgen. Huizen bewaken
hun bewoners.
En bomen staan te dromen
in de slome schaduw

van de trage tijd.

Hier en daar een schaars rokje.
Beneden alle peil
van de verwachting.
Maar benen als de allusie

naar een ranke reiger.

In mijn hoofd slentert
de zomer voorbij.
Tot aan de late einder
van het avondrood

daar waar de meeuwen sterven.

 

14:40 | Commentaren (1)

Commentaren

Nam mijn hoofd in mijn handen,
toen ik dit las, het is erg mooi.
Men heeft het dikwijls over keuzes maken.
Maar ik denk dat wat je voorgeschoteld
krijgt in het leven, niet altijd onomkeerbaar is.
De kringloop waarvan wij ook onderdeel uitmaken.
Die wervelende dans met de natuur
zo mooi verweven hier in dit schrijven.
Eén brok natuur zijn we.
Onzeker over haar vermogen.
Nogmaals héél mooi Uvi.

Gepost door: Fleur | 17-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.