16-06-10

De leegte van later

 
Haar stem nestelt zich in m'n oor.
De voorlopige schuilplaats
van ons verlangen.

Het timbre van onze vingers
verrimpelt in een traag gemis.
De nis van een herinnering.

Aan gisteren toen wij nog onbesuisd
de dag leegdronken.
En dronken van overmoed

niet aan later dachten.

 

11:09 | Commentaren (5)

Commentaren

Pas op hoor,
de leegt van later
kan vroeger komen
dan je denkt....

Gepost door: ank | 16-06-10

Reageren op dit commentaar

.... later .... even van je wegschuiven ... is dat altjd zo goed

Gepost door: merel | 20-06-10

Reageren op dit commentaar

..... en nu weet ik het dus heel zeker. De kleine aristocraat heb ik pas vandaag ontdekt, het eerste wat ik dacht was 'dit zou uvi kunnen zijn' , en ja het is dus daadwerkelijk zou.

Kom wel vaker bij uvi langs hoor, alleen laat ik niet altijd een reactie achter , ik lees je graag

Groetjes ,

Merel

Gepost door: merel | 20-06-10

Reageren op dit commentaar

Om op te vouwen, een gedicht om te bewaren.
In één van die vele mooie doosjes doen.
Kan je het altijd weer ontvouwen.

Erg mooi een gedachte die nu zomaar bij me opkomt nadat ik het al meerdere keren las maar niet op iets zinnigs kwam. Het te lezen maakt stil.

Gepost door: Fleur | 21-06-10

Reageren op dit commentaar

dag merel & Fleur dag dag
dankjewel voor jullie reactie...

en nu op zoek naar 'de derde man'
de ontbrekende schakel ...

Benieuwd of je hem vindt.

Gepost door: Uvi | 22-06-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.