14-06-10

Buste

 

Hoe schoonheid zich ingraaft
in de blik van een kijker.
Zich verliest in het vangnet
van handen.

Huid rondom een beeld.
Het tastbare geheugen
van vingers
dat overwintert in verlangen.

Het graf van een herinnering.

 

15:02 | Commentaren (2)

Commentaren

Dag Uvi
Dit is zo mooi,zoals dat mannetje links van het gedicht zijn blik er op werpt.Je niet hoeft af te vragen wat hij zag of las.Alles iedere zin van een schoonheid.En ik die het zo graag las.

Gepost door: Fleur | 15-06-10

Reageren op dit commentaar

Dag Fleur dag lieve lezeres,
hoe zou ik kunnen schrijven
zonder jouw blikken ...

dan verrimpelt een schrijvertje
tot een hoopje woorden.

Dank!

Gepost door: Uvi | 16-06-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.