18-05-10

De vergeelde minnaar

 

Mijn vingers zijn ongenaakbaar
teder. Als zij de dichter
in hun palmen bergen.
Soms blauw van ingehouden begeerte.

Als zij dorsten
naar zijn ondoordringbare woorden.
Een woud van weemoed.
Langoureus land van weifelende letters.

En aan de boorden van zijn strofen,
lig ik dan verloren
de Muze te minnekozen.

Vergeeld tussen papieren rozen.


 

11:47 | Commentaren (2)

Commentaren

Beste blogger,

Deel je blog op de nieuwe Facebook pagina van Skynet Blogs!

Gepost door: Skynet Blogs | 18-05-10

Reageren op dit commentaar

Kleine,

Dank voor het mogen aangenaam vertoeven aan uw boorden. Van uw strofen dus.

R.

Gepost door: Roerganger | 19-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.